Mijn allereerste hond Dino was de kwetsbare pup die als laatste overbleef uit zijn nest. Hij had een hartruis en een levensverwachting van 1,5 jaar. Hij had een heel zacht, teder karakter en vond de grote mensenwereld soms een beetje overweldigend (net zoals ik). Door hem heb ik geleerd om letterlijk en figuurlijk naar buiten te treden; samen ontdekten we de wereld in ons eigen tempo. Hij liet mij zien dat ‘overleven’ kan veranderen in ‘leven’ met genoeg steun en liefde. Lieve Dino heeft zijn levensverhaal mogen afronden op 9,5-jarige leeftijd.

Toen Finley, mijn grote doodle uit het asiel, in mijn leven kwam, opende zich een volledig nieuwe wereld. Als zoon van een getraumatiseerde moeder was hij bijzonder gevoelig en erg expressief. Door zijn onvoorspelbare gedrag wilde ik écht leren begrijpen wat er in een hond omgaat. Hij is dan ook de reden dat ik ben begonnen met de opleiding tot kynologisch instructeur. Nu ik zijn emoties en behoeften beter begrijp, zitten we allebei beter in ons vel en is onze relatie sterker geworden.

Finley spiegelt mij feilloos. Als ik niet in verbinding ben met mijn eigen lichaam, laat hij dat direct zien in zijn gedrag. Hij nodigt me uit om stil te staan bij wat er in mij leeft en daagt me uit om eerlijk naar mezelf te blijven kijken.

Mijn derde leermeester is Ravi, een kleine chihuahua mix met een rugzakje. Met zijn gevoelige en zelfstandig karakter vraagt hij voortdurend om een vrije vorm van communiceren, en dwingt hij mij om los te laten hoe ik denk dat iets hoort te gaan. Ravi leerde mij misschien wel de belangrijkste les van allemaal: een goede relatie is belangrijker dan het aanleren van commando’s.